Social Icons

.

Pages

19 Ιανουαρίου 2013

The Blur Building: Ένα κατοικήσιμο σύννεφο που αιωρείται πάνω από τη λίμνη

The blur Building

Τα σύννεφα ανέκαθεν ασκούσαν μια τόσο ιδιαίτερη γοητεία στον άνθρωπο, που από την αρχαιότητα φαντάστηκε ανάμεσα τους τον κόσμο των θεών.

Ακόμα και σήμερα χρειάζεται μεγάλη υπομονή και αρκετή προσπάθεια για να εξηγήσει και να πείσει κανείς ένα παιδί, πως πρόκειται απλώς για υδρατμούς που συμπυκνώνονται και κινούνται στα χαμηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας. Παρ’ όλη όμως την απομυθοποίηση που υφίστανται μετά από την κατανόηση τους, ως φυσικό φαινόμενο εξακολουθούν να εξάπτουν την φαντασία αρκετών από εμάς.

Οι αρχιτέκτονες Elizabeth Diller και Ricardo Scofidio, στα πλαίσια της 6ης Ελβετικής Expo του 2002, συνέλαβαν την ιδέα του σύννεφου ως αρχιτεκτονικού στοιχείου. Βασικό ζητούμενο του concept τους ήταν να σχεδιάσουν “το τίποτα“  κάτι δηλαδή χωρίς μορφή, μάζα, χρώμα, βάρος, οσμή, κλίμακα και ιδιαίτερη σημασία.

Το έργο των Diller και Scofidio άλλωστε, έχει να κάνει τόσο με την φύση και τις ιδιότητες των χώρων, όσο και με τον σχεδιασμό τους.  Το αποτέλεσμα, το κτίριο “χωρίς μορφή και νόημα” που δεν υπάρχει σήμερα, ήταν παρόλα αυτά το πιο δημοφιλές περίπτερο της expo. Το Blur, το περίπτερο που σχεδίασαν πάνω στην λίμνη Neuchâtel κοντά στην Yverdon-les-Bains, ήταν στην ουσία ένα επισκέψιμο, διαρκές και ουσιαστικά μόνιμο σύννεφο που σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο.

Οι δημιουργοί του χαρακτηρίζουν το project σαν “αρχιτεκτονική ατμόσφαιρας“. Tο νερό της λίμνης αντλείται, φιλτράρεται και διοχετεύεται σε 35.000 μικρά στόμια υψηλής πίεσης, που το εκτοξεύουν εν είδη λεπτότατων σταγονιδίων -τόσο μικρών που η πλειοψηφία τους παραμένει αιωρούμενη στην ατμόσφαιρα-, με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ένα νέφος που αιωρείται πάνω από την επιφάνεια του νερού και να γίνεται αντιληπτό από απόσταση.

Η ομίχλη αυτή έκρυβε μέσα της μια μεταλλική κατασκευή που βασιζόταν σε ένα concept του R. Buckminster Fuller (πλάτους 60, μήκους 100 και ύψους 20 μέτρων) που στηριζόταν σε τέσσερις στύλους πάνω από την επιφάνεια της λίμνης και μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι 400 άτομα.

The Blur Building

The Blur Building

Ένα προηγμένο σύστημα αισθητήρων κατέγραφε τις αλλαγές στις καιρικές συνθήκες του περιβάλλοντος και ρύθμιζε αυτόματα το σύστημα διάχυσης των σωματιδίων νερού, ώστε η πυκνότητα και η θέση του συνθετικού αυτού σύννεφου να μένει σταθερή ανεξαρτήτως των συνθηκών.

Η μορφή του ωστόσο μεταβαλλόταν διαρκώς ανάλογα με τον αέρα, την θερμοκρασία και την υγρασία — σε μέρες με δυνατούς ανέμους για παράδειγμα, το σύννεφο παρασυρόταν πέρα από την μεταλλική πλατφόρμα.

Οι επισκέπτες, αφού είχαν προμηθευτεί με αδιάβροχα, οδηγούνταν από την όχθη μέσω μιας πεζογέφυρας σε μια ανοιχτή πλατφόρμα στο εσωτερικό του νέφους, όπου τα εξωτερικά οπτικά αλλά και τα ακουστικά ερεθίσματα του περιβάλλοντος έσβηναν εντελώς από την ομίχλη και το σιγανό ρυθμικό βουητό των εκτοξευτήρων. Αρχική πρόθεση των Diller και Scofidio, που δεν πραγματοποιήθηκε τελικά, ήταν η δημιουργία “εξυπνων” αδιάβροχων για τους επισκέπτες, που εξοπλισμένα με αισθητήρες θα έδιναν την θέση του κάθε ενός στον χώρο, θα συνέλεγαν στοιχεία για την ποιότητα της εμπειρίας του κάθε ενός (θετική/αρνητική) και θα φωτίζονταν με διαφορετικό χρώμα ανάλογα με τα αποτελέσματα, ώστε να βρίσκει κανείς ευκολότερα τον δρόμο του στην ομίχλη.

Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των εντυπωσιακών περιπτέρων και εκθεμάτων, στο Βlur-λένε οι αρχιτέκτονες- ο επισκέπτης δεν είχε τίποτα να δει εκτός από τη λευκή ομίχλη που καλύπτει τα πάντα, δημιουργώντας σκοπίμως συνθήκες χαμηλής ευκρίνειας που αφαιρώντας κάθε έμφαση από το σύνολο,  μας κάνουν να αναλογιστούμε την εξάρτηση που έχουμε από τα οπτικά ερεθίσματα για την αντίληψη ενός χώρου.

Η κίνηση του κοινού στον χώρο ήταν ελεύθερη χωρίς προκαθορισμένες πορείες. Oι επισκέπτες έφταναν σε μια γραμμική σκάλα που ξεπρόβαλε μέσα από την ομίχλη, κάτω από τον ανοιχτό ουρανό, και κατέληγαν στο επονομαζόμενο “Αngel Deck” του ανώτερου επιπέδου. Η αίσθηση που θέλησαν να δώσουν στην μετάβαση αυτή οι αρχιτέκτονες, είναι αντίστοιχη με εκείνη που έχει κανείς όταν διαπερνά  ένα σύννεφο όπως π.χ. εν πτήση. Εκεί, στο Angel Bar, οι επισκέπτες αυτής της κατασκευής από νερό πάνω στο νερό, μπορούσαν να επιλέξουν και να  απολαύσουν ένα ποτήρι ανάμεσα σε μια ποικιλία διαφορετικών εμφιαλωμένων νερών από όλο τον κόσμο.

The Blur Building

The Blur Building

The Blur Building

The Blur Building

The Blur Building

The Blur Building

More:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

add a comment

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

Sample text

Alexa

Sample Text

Τις καταγγελίες, τα παράπονα και τις απόψεις σας στείλτε τα στο: koroniotiskostas@gmail.com